Płytki ceramiczne są materiałem o bardzo dużej gamie kolorów, wzorów i faktur. Dzięki temu bardzo chętnie stosowane są do wykańczania wnętrz. Biorąc pod uwagę wykończenie oraz cechy techniczne, można dobrać płytki różnych rodzajów takich jak glazura, terakota czy gres.
Coraz chętniej, jako materiał wykończeniowy posadzek czy ścian, stosowane są płytki gresowe. Jest to rodzaj kamionki porcelanowej, która jest wypalana jednorazowo, w temperaturze 1200°C. Wyglądem przypominają one naturalny kamień taki jak marmur czy granit. Ten wyjątkowo trwały materiał jest twardy oraz odporny na ścieranie, dlatego może być stosowany zarówno wewnątrz budynku jak i na zewnątrz. Jego cechą charakterystyczną jest jednolita struktura w całym jego przekroju.
Najbardziej popularny jest gres porcelanowy, który jest prasowany na sucho. Dzięki temu charakteryzuje się bardzo małą porowatością oraz nasiąkliwością. Wykonany jest z glinki z domieszką skalenia, kaolinu lub też kwarcu. Barwa jest często zmieniana za pomocą barwników ceramicznych. Zaletą tego materiału jest łatwość w czyszczeniu powierzchni. Bardzo często stosowany jest jako materiał wykończeniowy podłóg intensywnie eksploatowanych, wymagających dodatkowej odporności na działanie środków chemicznych lub chłodu oraz używany jest do wykończenia ścian zewnętrznych i elewacji.
Gres porcelanowy może być szkliwiony. Ten rodzaj płytek jest bardzo popularny ze względu na mrozoodporność, wytrzymałość oraz słabą ścieralność. W przypadku wytarcia, uszkodzeniu ulegnie warstwa ozdobna.
Gres nieszkliwiony, zwany inaczej technicznym, posiada dużą odporność na ścieranie oraz jednolitą strukturę. Dzięki temu, nawet gdy ulegną one starciu lub obtłuczeniu, nie zmieni się ich barwa ani struktura. Dodatkowo charakteryzują się odpornością na działanie kwasów i zasad, mrozu, środków chemicznych oraz małą nasiąkliwością. Niestety dość łatwo ulegają zabrudzeniu, ponieważ ich struktura jest lekko chropowata. Gres nieszkliwiony ma ograniczoną kolorystykę oraz wybór faktur. Bardzo często stosowany jest jako materiał wykończeniowy w pomieszczeniach o dużej intensywności ruchu, w biurach, urzędach, w halach produkcyjnych i magazynowych. Natomiast płytki polerowane w pomieszczeniach reprezentacyjnych.
Przy wyborze odpowiednich płytek, powinniśmy uwzględnić parametry techniczne takie jak:
-klasa ścieralności – im wyższa klasa, tym płytki są bardziej odporne na ścieranie. Jest pięć klas ścieralności, które zostały określone w normie EN 154 (klasa I-IV) i ISO 10545-7 (klasa V):
- mrozoodporność – oznacza odporność na zamarzanie i odmarzanie materiału. Im mrozoodporność jest większa, tym nasiąkliwość płytek jest mniejsza. Ten parametr oznaczany jest płatkiem śniegu.
- nasiąkliwość – od niej zależy mrozoodporność płytek. Jest ona mniejsza, im mniejsza jest porowatość. Płytki nie przekraczające 3% nasiąkliwości nadają się do pomieszczeń nieogrzewanych i okładzin zewnętrznych.
- antypoślizgowość – oznaczona jest literą R. Jest to istotny parametr zwłaszcza w pomieszczeniach narażonych na wilgotność oraz działanie wody.
- twardość – ten parametr decyduje o wytrzymałości mechanicznej i łatwości w obróbce materiału. Jest ona określana w skali Mosha od 1 do 10.
- odporność na szok termiczny – jest to cecha bardzo ważna dla płytek stosowanych w kuchni i na zewnątrz. Ten parametr określa, czy płytki są odporne ma szybkie podgrzewanie i nagłe studzenie.
Wszystkie standardy jakościowe dotyczące płyt i płytek ceramicznych określone są w normie PN-EN 14411.
Coraz chętniej, jako materiał wykończeniowy posadzek czy ścian, stosowane są płytki gresowe. Jest to rodzaj kamionki porcelanowej, która jest wypalana jednorazowo, w temperaturze 1200°C. Wyglądem przypominają one naturalny kamień taki jak marmur czy granit. Ten wyjątkowo trwały materiał jest twardy oraz odporny na ścieranie, dlatego może być stosowany zarówno wewnątrz budynku jak i na zewnątrz. Jego cechą charakterystyczną jest jednolita struktura w całym jego przekroju.
Najbardziej popularny jest gres porcelanowy, który jest prasowany na sucho. Dzięki temu charakteryzuje się bardzo małą porowatością oraz nasiąkliwością. Wykonany jest z glinki z domieszką skalenia, kaolinu lub też kwarcu. Barwa jest często zmieniana za pomocą barwników ceramicznych. Zaletą tego materiału jest łatwość w czyszczeniu powierzchni. Bardzo często stosowany jest jako materiał wykończeniowy podłóg intensywnie eksploatowanych, wymagających dodatkowej odporności na działanie środków chemicznych lub chłodu oraz używany jest do wykończenia ścian zewnętrznych i elewacji.
Gres porcelanowy może być szkliwiony. Ten rodzaj płytek jest bardzo popularny ze względu na mrozoodporność, wytrzymałość oraz słabą ścieralność. W przypadku wytarcia, uszkodzeniu ulegnie warstwa ozdobna.
Gres nieszkliwiony, zwany inaczej technicznym, posiada dużą odporność na ścieranie oraz jednolitą strukturę. Dzięki temu, nawet gdy ulegną one starciu lub obtłuczeniu, nie zmieni się ich barwa ani struktura. Dodatkowo charakteryzują się odpornością na działanie kwasów i zasad, mrozu, środków chemicznych oraz małą nasiąkliwością. Niestety dość łatwo ulegają zabrudzeniu, ponieważ ich struktura jest lekko chropowata. Gres nieszkliwiony ma ograniczoną kolorystykę oraz wybór faktur. Bardzo często stosowany jest jako materiał wykończeniowy w pomieszczeniach o dużej intensywności ruchu, w biurach, urzędach, w halach produkcyjnych i magazynowych. Natomiast płytki polerowane w pomieszczeniach reprezentacyjnych.
Przy wyborze odpowiednich płytek, powinniśmy uwzględnić parametry techniczne takie jak:
-klasa ścieralności – im wyższa klasa, tym płytki są bardziej odporne na ścieranie. Jest pięć klas ścieralności, które zostały określone w normie EN 154 (klasa I-IV) i ISO 10545-7 (klasa V):
- I klasa – płytki stosowane są w pomieszczeniach mieszkalnych o małym natężeniu ruchu i niskim ryzyku zarysowań (np. sypialnie, łazienki);
- II klasa – płytki z tej klasy zalecane są do wykończenia pomieszczeń mieszkalnych takich jak pokój dzienny lub kuchnia;
- III klasa – doskonale nadają się do pomieszczeń o średniej intensywności ruchu (np. pomieszczenia mieszkalne takie jak pokoje, łazienki hotelowe czy pokoje szpitalne. Płytki mrozoodporne nadają się na wykończenie balkonów i tarasów);
- IV klasa – płytki te stosowane są w miejscach o dużej intensywności ruchu. Doskonale nadają się do miejsc, do których mogą dostawać się materiały ścierne (np. piasek);
- V klasa – płytki o tej klasie ścieralności nadają się do wejść budynków użyteczności publicznej, podejść do lad sklepowych czy okienek kasowych.
- II klasa – płytki z tej klasy zalecane są do wykończenia pomieszczeń mieszkalnych takich jak pokój dzienny lub kuchnia;
- III klasa – doskonale nadają się do pomieszczeń o średniej intensywności ruchu (np. pomieszczenia mieszkalne takie jak pokoje, łazienki hotelowe czy pokoje szpitalne. Płytki mrozoodporne nadają się na wykończenie balkonów i tarasów);
- IV klasa – płytki te stosowane są w miejscach o dużej intensywności ruchu. Doskonale nadają się do miejsc, do których mogą dostawać się materiały ścierne (np. piasek);
- V klasa – płytki o tej klasie ścieralności nadają się do wejść budynków użyteczności publicznej, podejść do lad sklepowych czy okienek kasowych.
- mrozoodporność – oznacza odporność na zamarzanie i odmarzanie materiału. Im mrozoodporność jest większa, tym nasiąkliwość płytek jest mniejsza. Ten parametr oznaczany jest płatkiem śniegu.
- nasiąkliwość – od niej zależy mrozoodporność płytek. Jest ona mniejsza, im mniejsza jest porowatość. Płytki nie przekraczające 3% nasiąkliwości nadają się do pomieszczeń nieogrzewanych i okładzin zewnętrznych.
- antypoślizgowość – oznaczona jest literą R. Jest to istotny parametr zwłaszcza w pomieszczeniach narażonych na wilgotność oraz działanie wody.
- twardość – ten parametr decyduje o wytrzymałości mechanicznej i łatwości w obróbce materiału. Jest ona określana w skali Mosha od 1 do 10.
- odporność na szok termiczny – jest to cecha bardzo ważna dla płytek stosowanych w kuchni i na zewnątrz. Ten parametr określa, czy płytki są odporne ma szybkie podgrzewanie i nagłe studzenie.
Wszystkie standardy jakościowe dotyczące płyt i płytek ceramicznych określone są w normie PN-EN 14411.
Artykuł pochodzi z: Ceramika na podłodze
2009-05-18 13:49:47
